"นี่แหละคือความเสียใจ ความเสียใจมันเป็นอย่างนี้จำซะใหม่"
............
............
........................
โทดทีไว้อาลัยให้ลิเวอร์พูล
อุตส่าห์แหกขี้ตาน ไม่หลับไม่นอน(ทั้งทีร.ร.จะเปิดเทอมอยู่แล้ว) เพื่อมาดูลิเวอร์พูลแข่ง
คิอตอนนั้นอยากรู้ไงเค้าจะเชียร์ทีมไรมากกว่ากัน เลยเข้าไปดูที่เว็บ kapook
พออ่านไปอ่านมาเท่านั้นแหละ แต่ละข้อความให้กำลังใจ(กูทั้งนั้น)
แน่นอนครับมิลานจะยิงลิเวอร์พรุนไส้แตกขี้ไหลเลย
แม่งหล่อ(กาก้า) สาด ชนะแมนยูก็เลยไม่โกรธ ยังไงคืนนี้ก็ช่วยกระทืบไอ้หงส์ไม่เจียมตัวให้เละเลยละกัน จะเอาใจช่วย
ถึงเวลาแล้ว สิ่นะ ถึงเวลาแห่งความอับอาย อีกครั้งที่ หงส์กากจะมือเปล่า หลังจากที่เห่าไว้เยอะ555+ ข๊ากกก ถุ๊ยย....!!!!!
ทีมโง่ๆ ได้ที่2ก็ถือว่าฟลุคแล้วสาด อย่าไปหวังมากเป็ดแดงลิเวอร์พรุน
..................................(ไอ้ฟาย )
............
แต่ก็ยอมรับอ่ะนะว่า มิลาน เหนือกว่า
หว่างเกมส์การแข่งขันพอฟังผู้บรรยายเสด็จวิ่งขึ้นห้องพระเลย
จตุคามเอย หลวงพ่อโสธรเอย หลวงปู่ร.5 นิมนต์มานั่งข้างๆเลย
พอเล่นการแข่งขันได้ตอนแรกแรกนะในความคิดของ
เรา(ชาวหงส์)เราว้า ลิเวอร์พูลเป็นฝ่ายของบอลได้มากกว่า
จำได้ประมาณ 6ครั้งมั้ง
-PENENT 2 ครั้ง(ส่งลูกยิงลูกมั้ง)
-สตีเวน เจอร์ราร์ด 2 ครั้งเหมือนกาน
-ALONASO
-RISE
แต่ขอโทษเถอะค่ะ บอลถึงพระบาทากาก้าเมื่อใด
พนมมือไว้ตอนนั้นเลยพูดอยู่อย่างเดียว" อ๊ากอย่ายิงเลยน่า อย่ายิง ลูกช้างขอร้อง"
มือก็พนมไป ปากก็พูดไป ตาก็มอง ทีวีไป(....เฮ้ย..........ชีวิต)
แต่เราขอชมเลยว่า ตอนช่วงครึ่งแรก เบนิเตซ อ่ะวางแผนได้ดี เพราะจะดักแผนของต็อดติไว้คือ
ตัดเกมกองกลางของ มิลาน ดี เพราะมิลานจะมีกองกลางแข็งแกร่งมาก(ขอชมเลย)
แต่ตอนจะจบครึ่งหลังอ่ะจำภาพได้เลย ALONSA แกเอ้ยไม่น่าสกัด KAKA
พอเป็นฟรีคลิกเท่านั้นแหละ เออ นั่งคุกเข่าไหว้พระตรงนั้นเลยพอไว้เสร็จปุ๊ป
หันไปดูทีวี
" เรียบร้อยไปแล้วครับ มิลานนำไปแล้ว 1-0 โอ้โห้เป็นเวลาที่เหมาเจาะจริง"
เงียบ....................................................
.....................(ไม่มีคำบรรยาย)..................
เกิดอาการ ..........เซ็งอย่างแรง...........
เลนต้องพยายามทนดูต่อในครึ่งหลัง
(จิงๆๆแล้วอ่ะเริ่มทัมจัยไว้ตั้งแต่ยิงฟรีคิกแล้วอ่านะ)
อืมพอเริ่มครึ่งหลัง ลิเวอร์พูลเหมือนทุกไขลานไว้เลย
ดูได้เลยว่า"แผ่วลงไปมาก" เกมเป็นของ มิลาน
แต่พอมาดีใลสุดตอนที่เปลี่ยนตัวอ่ะ KEWELL เย้ดีใจ (ฉันรอแกมานานมาก)
ดีใจได้ไม่นาน คาราเกอร์ ทำฟาล์วอีก
(เวงกำ กูดีนะที่ยิงไม่โดน)
แต่พอดูเจอร์ราร์ด มีจังหวะหลุดเข้าไปในเขตโทษ แต่ซัดบอลติด ดิด้า
โอ้ยแกทำไมไม่ยิงดีๆว่ะ(เริ่มอารมเสีย)
พอดูไปดูเริ่มรู้ชะตากรรม สักพักเริ่มทนสภาพตัวเองไม่ไหว
ก็เริ่มล้มตัวนอนพอจะไปปิดทีวีปุ๊ป กาก้า จ่ายบอลให้อินซากี แตะหลบ แปรบอลกลิ้งเข้าไปประตูไปอย่างโล่ง ๆ
อารมถึงขีดสุด ปิด ทีวี ถอดปลั้กแม่งเลย(สะใจ)
ตื่นมาอีกทีก็ เที่ยงแล้วอ่ะ เลยมารู้ว่าหงส์แดงไล่มาตีไข่แตกได้ โดยเดิร์ก เคาท์ โหม่งเข้าประตู
ลิเวอร์พูลไล่ขึ้นมา
แต่มันไม่ทัน
เฮ้ย........................................................
แต่ไม่เป็นไรแพ้ชนะมันเป็นเรื่องปกติ (แต่หลังๆเนี่ยเห็นแพ้จังว่ะ)
จะเอาอะไรกันมากกะลูกกลม อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น(เริ่มปลอบใจตัวเอง)
ไม่เป็นไรต้องมีสักวันเป็นของเรา ชาวหงส์
LIVEPOOL 'syou NEVER DILLED.

...............................................................................................................................................................................
อ่านแล้วอย่าลืมเม้ม อุตส่าห์แหกขี้ตาดูให้พวกนายอ่านกัน เห็นใจเหอะ
edit @ 2007/05/24 13:29:29